Python’da neden “nihai” yan tümcesine ihtiyacımız var?

| | | | |

try...except...finally ifadelerinde neden finally'ye ihtiyacımız olduğundan emin değilim. Benim düşünceme göre, bu kod bloğu

deneyin: run_code1() dışında TypeError: run_code2() other_code() 

< kullanan bununla aynıdır code>son olarak:

deneyin: TypeError dışında run_code1(): run_code2() nihayet: other_code() 

Bir şeyi mi kaçırıyorum?