Budowanie minimalnej architektury wtyczek w Pythonie

| | | | | | | | | | | |

Mam aplikację napisaną w Pythonie, z której korzystają dość techniczni odbiorcy (naukowcy).

Szukam dobrego sposobu na rozszerzenie aplikacji przez użytkowników, tj. architektury skryptów/wtyczek.

Szukam czegoś niezwykle lekkiego. Większość skryptów lub wtyczek nie będzie rozwijana i dystrybuowana przez osoby trzecie i instalowana, ale będzie to coś, co użytkownik w ciągu kilku minut dopracuje, aby zautomatyzować powtarzające się zadanie, dodać obsługę format pliku itp. Wtyczki powinny więc mieć absolutnie minimalny kod standardowy i nie wymagać żadnej „instalacji” poza kopiowaniem do folderu (więc coś takiego jak punkty wejścia setuptools lub architektura wtyczek Zope wydaje się za dużo).

Czy są już jakieś takie systemy lub projekty, które realizują podobny schemat, w których powinienem szukać pomysłów/inspiracji?